Nikt z nas nie jest przypadkowy…

 

[audio:http://slowojakziarno.pl/wp-content/uploads/2013/10/711_0093.mp3|titles=Wszyscy jesteśmy misjonarzami…]

Misjonarz to nie tylko ten, kto głosi z ambony piękne kazania, ale to również ten, który najpiękniejsze kazanie głosi swoim życiem. Misjonarz to nie tylko ten, którzy w dalekiej Afryce przygotowuje ludzi do chrztu św., ale to ten, kto potrafi na co dzień żyć przyrzeczeniami z tego sakramentu wypływającymi…

 

Refleksja na dziś (Łk16,19-31)

Ewangelia wg św. Łukasza 16,19-31.

Jezus powiedział do faryzeuszów: «Żył pewien człowiek bogaty, który ubierał się w purpurę i bisior i dzień w dzień świetnie się bawił. U bramy jego pałacu leżał żebrak okryty wrzodami, imieniem Łazarz. Pragnął on nasycić się odpadkami ze stołu bogacza; nadto i psy przychodziły i lizały jego wrzody.

[audio:http://slowojakziarno.pl/wp-content/uploads/2013/09/711_00901.mp3|titles=N.N. i Łazarz]

Umarł żebrak, i aniołowie zanieśli go na łono Abrahama. Umarł także bogacz i został pogrzebany. Gdy w Otchłani, pogrążony w mękach, podniósł oczy, ujrzał z daleka Abrahama i Łazarza na jego łonie. I zawołał: „Ojcze Abrahamie, ulituj się nade mną i poślij Łazarza; niech koniec swego palca umoczy w wodzie i ochłodzi mój język, bo strasznie cierpię w tym płomieniu”.

Lecz Abraham odrzekł: „Wspomnij, synu, że za życia otrzymałeś swoje dobra, a Łazarz przeciwnie, niedolę; teraz on tu doznaje pociechy, a ty męki cierpisz. A prócz tego między nami a wami zionie ogromna przepaść, tak że nikt, choćby chciał, stąd do was przejść nie może ani stamtąd do nas się przedostać”. Tamten rzekł: „Proszę cię więc, ojcze, poślij go do domu mojego ojca. Mam bowiem pięciu braci: niech ich przestrzeże, żeby i oni nie przyszli na to miejsce męki”. Lecz Abraham odparł: „Mają Mojżesza i Proroków, niechże ich słuchają”. Tamten odrzekł: „Nie, ojcze Abrahamie, lecz gdyby kto z umarłych poszedł do nich, to się nawrócą”.  Odpowiedział mu: „Jeśli Mojżesza i Proroków nie słuchają, to choćby kto z umarłych powstał, nie uwierzą”»

Refleksja na dziś (Łk 9,1-6)

Jezus zawołał Dwunastu, dał im moc i władzę nad wszystkimi złymi duchami i władzę leczenia chorób. I wysłał ich, aby głosili królestwo Boże i uzdrawiali chorych. Mówił do nich: «Nie bierzcie nic na drogę: ani laski, ani torby podróżnej, ani chleba, ani pieniędzy; nie miejcie też po dwie suknie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, tam pozostańcie i stamtąd będziecie wychodzić. Jeśli was gdzie nie przyjmą, wyjdźcie z tego miasta i strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo przeciwko nim». Wyszli więc i chodzili po wsiach, głosząc Ewangelię i uzdrawiając wszędzie.

W ostatnią środę każdego miesiąca działająca przy naszej Parafii Grupa Odnowy w Duchu Świętym spotyka się na wspólnej Mszy św. Po niej jest czas na uwielbienie i możliwość skorzystania z modlitwy wstawienniczej. Zamieszczoną niżej konferencję wygłosiłem w czasie dzisiejszej Eucharystii. 

[audio:http://slowojakziarno.pl/wp-content/uploads/2013/09/711_0088.mp3|titles=Pierwsze rozesłanie Apostołów]

 

Refleksja na dziś (Łk 7,11-17)


Jezus udał się do pewnego miasta, zwanego Nain; a szli z Nim Jego uczniowie i tłum wielki.
Gdy zbliżył się do bramy miejskiej, właśnie wynoszono umarłego, jedynego syna matki, a ta była wdową. Towarzyszył jej spory tłum z miasta. Na jej widok Pan użalił się nad nią i rzekł do niej: «Nie płacz».

Potem przystąpił, dotknął się mar, a ci, którzy je nieśli, stanęli, i rzekł: „Młodzieńcze, tobie mówię, wstań”. [audio:http://slowojakziarno.pl/wp-content/uploads/2013/09/711_00861.mp3|titles=młodzieniec z Nain]